Rocky Marciano - W drodze do sukcesu, cz. 1 Kariera amatorska

[Reklama]

Walki zawodowego Boksu:

[admin]

Rocky Marciano - kwintesencja tego, co każdy bokser powinien umieć, by zapisać się na kartach historii boksu na zawsze. To właśnie słynny Rocky Balboa - Włoski Ogier, główny bohater serii filmów "Rocky" był wzorowany na Marciano. Podobna praca nóg, potężne ciosy trafiające w korpus, a przede wszystkim obaj byli leworęczni. Jeśli zamierzacie obejrzeć pierwsze dwie części słynnego już filmu, to musicie sobie zdać sprawę, że w podobnym stylu Rocky Marciano pokonywał największych rywali w latach pięćdziesiątych.

Rocky Marciano to tak naprawdę Rocco Francis Marchegiano. Urodził się 1 września 1923 roku w Brockton, Massachusetts. Jego rodzina, o włoskich korzeniach, była bardzo religijna - religia uzupełniała ich życie. Jego ojciec Pierino pracował w fabryce butów, a matka Pasqualena całymi dniami zajmowała się dziećmi i starała się wychować je na bardzo odpowiedzialnych ludzi. Mały Rocco miał trzy siostry: Alice, Concetta, i Elizabeth, oraz dwójkę braci: Louisa i Petera. O mało co rodzina Marchegiano mogła stracić malutkiego Rocco, ponieważ w wieku 18 miesięcy zachorował na ostre zapalenie płuc, na szczęście wyszedł z tego, choć w pewnym momencie jego stan był krytyczny.
Rocky uczęszczał do Brockton High School. Całe dnie spędzał na treningach footballowych, ponadto kochał baseball. Był zwykłym amerykańskim chłopakiem, który marzył o wielkiej karierze sportowej. Kochał godzinami przesiadywać na boisku, ponieważ wierzył, że sport kiedyś pomoże mu w realizacji jego największych marzeń.
Po pewnym czasie został wyrzucony z drużyny baseballowej, gdyż wstąpił do koła religijnego. Zasady drużyny brzmiały jasno: albo poświęcasz swój czas drużynie, albo poświęcasz czas innym zainteresowaniom, zapominając w ten sposób o grze. Po ukończeniu 10 klas Rocco został wyrzucony ze szkoły.
Chciał, aby jego rodzina mogła żyć w godnych warunkach, więc czym prędzej znalazł prace na stanowisku kierowcy w Brockton Ice and Coal Company, nie zapominając o ukochanym sporcie.
Pierwsze kroki Rocky'ego Marciano w amatorskim boksie były pełne wzlotów i upadków. Zanim stał się prawdziwą legendą w boksie zawodowym, która nie przegrała ani jednej ze swoich walk, borykał się z wieloma przeróżnymi kłopotami, wynikającymi z kaprysów losu, jak i z własnej winy.
Zacznijmy jednak od samego początku. Rocky Marciano rozegrał 12 amatorskich, lokalnych spotkań, z czego wygrał aż osiem. Miał wspaniałego ducha walki, lecz strasznie lekceważąco podchodził do każdego z pojedynków, które miał stoczyć z bądóĽ co bądóĽ, bokserami bardziej doświadczonymi od niego.
Pierwszą amatorską walkę stoczył 15 kwietnia 1946 roku. Będąc na przepustce wojskowej nie wykorzystał dobrze wolnego czasu. Nie szedł w kierunku częstych i ciężkich treningów, wręcz przeciwnie, jego forma była fatalna. Palił cygara, jadł co popadnie. Ogólnie rzecz biorąc robił wszystko by stać na jak najgorszej pozycji. Zapewne przyczynił się do tego brak profesjonalnego trenera. Rocky nie miał nikogo kto by mógł na naprawdę dobrym poziomie trenować go, poza jego przyjacielem z dzieciństwa Allie Colombo. Allie Colombo - promotor przyszłej legendy boksu dobrze wiedział z kim ma do czynienia, widział wielki talent w Rocky'm, mimo iż był to bardzo leniwy człowiek. Zaufał mu aż w takim stopniu, że nie opuścił Marciano mimo pierwszej, chyba najgorszej w karierze bitwy stoczonej na ringu.,boxing.pl,2.05.2008